Չնայած բժիշկների լավատեսությանը և իսկապես կախարդական ժամանակակից տեխնոլոգիաներին, իրական կյանքում անպտղության խնդիրը շատ դեպքերում բժշկական պաթոլոգիաների համալիր է: Երբեմն վիժման կամ հղիանալու անկարողության պատճառի որոնումը վերածվում է իրական մղձավանջի։ Այն հաջողությամբ անցնելու համար հիվանդը և գինեկոլոգը պետք է սերտորեն համագործակցեն տարբեր բժիշկների հետ։
ԷՆԴՈԿՐԻՆՈԼՈԳ
Պատահում է, որ երիտասարդ, ծաղկած կինն առանց տեսանելի խնդիրների անցնում է անպտղության հետազոտություն։ Նա ունի կանոնավոր դաշտանային ցիկլ, բոլոր օրգանները լավ վիճակում են և անթերի աշխատում են: Բայց կա այլ հորմոն, որի թերացումը երբեմն չեն էլ նկատում: Այս հորմոնի մակարդակի բարձրացումը չի դրսևորվում ոչ քաշի ավելացմամբ, ոչ էլ ցիկլի վայրիվերումներով, բացի բեղմնավորման անհնարինությունից: Բայց էնդոկրինոլոգը, հորմոնալ պրոֆիլի համար արյան թեստ նշանակելով, անմիջապես կբացահայտի խնդիրը: Բախտավորների դեպքերում, համապատասխան հաբեր ընդունելուց մեկ ամիս հետո կինը կարող է հղիանալ։
Արդյո՞ք վահանաձև գեղձի դիսֆունկցիան է մեղավոր: Արդյո՞ք մակերիկամները և հիպոֆիզը ճիշտ են աշխատում: Միգուցե ավելորդ քաշն է ձվարանների պոլիկիստոզի և ինսուլինակայունության հետևա՞նք։ Կամ, ընդհակառակը, կրիտիկական քաշի դեֆիցիտն է մեղավոր: Այս հարցերին պատասխանելու և բուժում նշանակելու իրավասություն ունի միայն էնդոկրինոլոգը:
ԳԱՍՏՐՈՆՏԵՐՈԼՈԳ ԵՎ ԱՏԱՄԱԲՈՒԺ
Կնոջ հետ մանրամասն խոսելիս՝ ռեպրոդուկտոլոգը պետք է հարցեր տա աղեստամոքսային տրակտի աշխատանքի կամ բերանի խոռոչի խնդիրների մասին՝ տհաճ հոտ, ստոմատիտ, գինգիվիտ և այլն։ Փաստն այն է, որ բերանի խոռոչում ֆլորայի անհավասարակշռությունը, ամենայն հավանականությամբ, ուղեկցվում է աղեստամոքսային տրակտի դիսբիոզով, և գրեթե միշտ նման դեպքերում մենք տեսնում ենք հեշտոցային ֆլորայի խախտումներ, օրինակ՝ լակտոբակիլների ցածր կոնցենտրացիան և փոփոխություն: Նման պայմաններում սպերմատոզոիդները դառնում են ավելի քիչ շարժունակ, ոչ ակտիվ, անկարող են բեղմնավորել ձվաբջիջը։ Տվյալ դեպքում հիվանդին գաստրոէնտերոլոգի և ատամնաբույժի մոտ խորհրդատվության և բուժման ուղղորդելը հաստատ քայլ է դեպի հաջող հղիություն:
ՀՈԳԵԹԵՐԱՊԵՎՏ
Զրույցի հատուկ թեմա է անպտղության խնդրի հոգեբանական գործոնը։ Առաջանում է, երբ տարբեր մասնագիտությունների բժիշկներ իրենց պրոֆիլում բացառում են բոլոր հնարավոր պաթոլոգիաները, և մնում է միայն ուրիշի հոգու խավարում փնտրել անհաջողությունների պատճառները։ Կնը միշտ չէ, որ կարող է ինքնուրույն գիտակցել և որպես կոնկրետ գանգատ բժշկի ներկայացնել իր վախերը կամ երկարատև հոգեբանական վնասվածքների հետևանքները, որոնք այսօր փակում են մայրանալու նրա ճանապարհը: Եվ միշտ չէ, որ նա իր գինեկոլոգին ընկալում է որպես ընկեր կամ խորհրդատու, ում առաջ կարող է բացել իր հոգին։ Հետո օգնության է հասնում հոգեթերապեւտը։
ԻՄՈՒՆՈԼՈԳ
Եթե կանանց մարմինը հագեցած է հակամարմիններով, ալերգիկ է ծաղկափոշու, ծաղկման և այլնի նկատմամբ, այն կարող է ագրեսիվ արձագանքել կարճատև հղիությանը: Ի վերջո, սաղմն ունի ½ ուրիշի գենետիկա՝ հայրիկի: Հետևաբար, եթե հիվանդն անմիջապես հայտարարում է իրեն որպես ալերգիկ, մենք պարզապես չենք սկսում լուծել անպտղության խնդիրը, մինչև չստանանք իմունոլոգի եզրակացությունը:
ՇՏԱՊԵԼՈՒ ՏԵՂ ՉԿԱ
Անպտղության մասին խոսելը տեղին է, եթե կայուն զույգը չի կարողանում երեխա ունենալ կանոնավոր սեռական հարաբերությունից՝ մեկ տարվա ընթացքում, առանց հակաբեղմնավորիչների օգտագործման, իսկ դուք 35 տարեկանից ցածր եք: Մի խուճապի մատնվեք:
Շնչիր, հանգստացիր, մի՛ պտտվիր ուրիշների Instagram-ներում անհանգստության մեջ, մի՛ լսիր որևէ մեկին և հետաձգիր թեստերը։ Արդյո՞ք ցիկլը կանոնավոր է: Արդյո՞ք բոլոր կարևոր օրգանները տեղում են: Ապա ձեզ ազատություն տվեք և մի շտապեք դիմել բժշկի։ Ցանկացած բժիշկ պարտավոր է հիվանդի խնդրանքին արձագանքել գործողություններով՝ նշանակել հետազոտություններ, կատարել որոշակի հետազոտություններ, և միշտ վտանգ կա հանդիպելու ոչ լիովին բարեխիղճ մասնագետի, ով, անշուշտ, կգտնի «բուժելու» բան։ Ինքներդ ձեզ մի տանջեք:
